Μπα, δεν υπάρχει ελπίδα

Έλαβα το παρακάτω, μέσα σε ένα λευκό φακελλάκι, χωρίς αποστολέα και παραλήπτη

 

Έχω άδικο να λέω πως δεν υπάρχει ελπίδα καμιά γι αυτό το λαό; Έχω άδικο να λέω πως ΔΕΝ είναι δίκαιο να έχουν πολιτικά δικαιώματα (και μάλιστα ισοβαρή), ΟΛΟΙ;

Πιστεύετε, πως το άτομο που έκανε τον κόπο να γράψει αυτό, 43 φορές με το χέρι (και είμαι σίγουρος πως το έκανε, είμαι σίγουρος πως ΠΙΣΤΕΥΕΙ ότι αν δεν το κάνει θα πάθει κακό), είναι σε θέση να λειτουργήσει ως πολιτικό ον; Πιστεύετε πως το άτομο αυτό (δεν είμαι σεξιστής – καλά, όχι πολύ τέλος πάντων 😛 – αλλά μάλλον γυναικείος γραφικός χαρακτήρας είναι), έχει ενδιαφέροντα πέραν του διαζυγίου της Μενεγάκη;

Θεωρείτε, ότι το άτομο αυτό, είναι σε θέση να εκλέξει, τους ανθρώπους που θα αποφασίσουν για την δική σας ζωή; Για την δουλειά σας; Για την υγεία σας; Για την σύνταξή σας;

Είμαι υπερβολικός;

Ιωσήφ

View more posts from this author
3 thoughts on “Μπα, δεν υπάρχει ελπίδα
  1. Σπυρος

    Ιωσήφ βρίσκω την τοποθέτησή σου άδικη…
    σκέψου
    α) κάποιος πιο έξυπνος από σένα θα μπορούσε να πει το ίδιο για σένα (η εξυπβάδα δεν έχει όρια)
    β) και σημαντικότερο: οι άνθρωποι δε γεννιούνται χαζοί, γίνονται. Αν τους στερήσεις το πολιτικό δικαίωμα τους αφήνεις εκεί που είναι. Αν τους το δώσεις – ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ – θα διαμορφώσουν ενδιαφέροντα άλλα, διαφορετικά από τα συνήθη. Όπως ας πούμε η λέξη “συμφέρον” να μην περιλαμβάνει μόνο τον εαυτό τους ή το παιδί τους, αλλά και τον γείτονα, τον συντοπίτη, τον συμπολίτη.

     
    Reply
  2. Ιωσήφ

    Σπύρο, νομίζω πως η άποψή σου είναι η ρομαντικά αριστερή (και εν μέρει επηρεασμένη και από τον χριστιανικό αυτοευνουχισμό) και δεν αντιλέγω πως θα ήταν σωστή στην ουτοπία που ονειρευόμαστε όλοι.
    ΔΕΝ ζούμε όμως στην ουτοπία, μάλλον θα αργήσει αυτή να έλθει (και απόδειξη είναι η δημοσίευσή μου) και υπάρχουν κάποια ζητήματα που ζητούν λύση ΣΗΜΕΡΑ.
    Όσον αφορά την εξυπνάδα, η τοποθέτησή μου δεν επικεντρώνεται στον δείκτη ευφυΐας, ο οποίος είναι μια όσο το δυνατόν αντικειμενική μέτρηση των μαθηματικών κυρίως ικανοτήτων του ατόμου και άρα όντως εκεί μπορούν να υπάρχουν επίπεδα και διαβαθμίσεις – και όπου δεν βλέπω κανένα λόγο, από χριστιανικού τύπου ηθικίστικη ταπεινοφροσύνη, να αποκρύψω ότι ανήκω στο 2% του πληθυσμού με υψηλό δείκτη ευφυΐας -, όμως προσωπικά δεν το θεωρώ και ιδιαίτερα σοβαρό τρόπο διαχωρισμού σε έξυπνους και βλάκες.
    Γιατί βλάκες ΥΠΑΡΧΟΥΝ, και σε αυτό συντάσσομαι απόλυτα με τον Βασίλη Ραφαηλίδη, και δυστυχώς λόγω αριθμού και ισοβαρούς αξίας ψήφου στην αστική επίφαση δημοκρατίας, καταδυναστεύουν τις ζωές μας και την καθημερινότητά μας.
    Για εμένα, ο έξυπνος άνθρωπος, είναι αυτός που μπορεί να αντιληφθεί πράγματα, πέρα από τα φαινόμενα, πέρα από τις λέξεις, πέρα από τις έννοιες και μπορεί να συννενοηθεί με άλλους έξυπνους ανθρώπους σε άλλο επίπεδο, που οι κοινοί θνητοί απλά παρεξηγούν.
    Αρκεί ένα βλέμμα, μια λέξη, για να καταλάβει, αρκεί το άκουσμα μιας είδησης για να αντιληφθεί το δούλεμα που επιχειρείται -και δυστυχώς πετυχαίνει- απέναντι στα πρόβατα.
    Στα πρόβατα που τους έχει δοθεί η ψευδαίσθηση της Δημοκρατίας, ακριβώς για να νιώθουν ότι συμμετέχουν στις αποφάσεις (όταν το πολύ πολύ να συμμετέχουν στην επιλογή γωνίας ακονίσματος του μαχαιριού με το οποίο θα τα σφάξουν).
    Μεγάλη κουβέντα, που γίνεται βέβαια καλύτερα (και πιο ευχάριστα βεβαίως) με την συνοδεία οίνου χεχε.

     
    Reply
  3. Σπυρος

    Συμφωνώ απόλυτα με το τελευταίο (μεγάλη κουβέντα με συνοδεία οίνου ή μπύρας θα πρόσθετα!)

    το μεγάλο πρόβλημα σήμερα που πρέπει να λυθεί δεν είναι οικονομικό, αλλά η απάθεια του κόσμου και η απόσυρσή του από την πολιτική, η οποία απόσυρση και ιδιώτευση γέννησε και συνεχίζει να γεννάει τα σημερινά προβλήματα.

    Ουτοπία είναι να νομίζεις πως θα λυθούν τα προβλήματα παρακάμπτοντας τους βλάκες.

    Ρεαλισμός είναι να ασχοληθείς με τους βλάκες ώστε να πάψουν να είναι τέτοιοι.

    Αυτή είναι η άποψή μου, θα μπορέσουμε να πούμε κι άλλα πολλά αν μαζευτούμε όλοι και πλακωθούμε με τις απόψεις μας ήρεμα και πολιτισμένα! χαχαχα.

     
    Reply

Leave a Reply