Month: March 2010

Θέλει τρόπο…

Η Ελλάδα, μπορεί να σβήσει ένα μεγάλο μέρος του χρέους της μέσα σε ένα χρόνο.
Εκδίδει απλά ομόλογα με δελεαστικό επιτόκιο (για παράδειγμα 6%) δεκαετούς διάρκειας με την δυνατότητα όμως κάποιος να το “σπάσει” μετά από ένα χρόνο, με ποινή να μην πάρει καθόλου τόκο και να πληρώσει ας πούμε και 1-2% από το κεφάλαιο.
Δεν ζητείται πόθεν έσχες ενώ δίνεται και η δυνατότητα να επενδυθούν τα χρήματα στην Ελλάδα με ευνοϊκούς όρους μετά το πρώτο έτος και το “σπάσιμο” του ομολόγου.
Ξέρετε πόσοι έμποροι ναρκωτικών και άλλων “ευγενών” δραστηριοτήτων θα ξέπλεναν μαύρο χρήμα με αυτό τον τρόπο;
Αν για παράδειγμα έρχονταν 60-70 δις και αυτά δίνονταν για αποπληρωμή μέρους του χρέους, αυτόματα αυτό θα έπεφτε κατά 25% οπότε και με πιο καλούς όρους θα δανειζόμασταν μετά και λιγότερα χρεωλύσια θα είχαμε.
Θέλει τρόπο…

Continue Reading
Continue Reading

Μειώσεις…

Περνούσα σήμερα από την Ηλία Ηλιού στον νέο κόσμο, όταν πήρε το μάτι μου διαφημιστική πινακίδα πάνω από σουβλατζίδικο της περιοχής, που διαφήμιζε ότι μείωσε την τιμή στο σουβλάκι του, με πίτα, με 1 ευρώ και 30 λεπτά.

Έχοντας φτάσει, τους τελευταίους μήνες, μέχρι και 2.20 σε ορισμένα σουβλατζίδικα και υποθέτοντας ότι και το συγκεκριμένο θα το είχε 1.80 -2.00 όπως η μεγάλη πλειοψηφία, δεν μπόρεσα παρά να κάνω κάποιες σκέψεις.

Αναμφίβολα, η δύσκολη οικονομική κατάσταση, έχει πλέον επηρεάσει όλους τους τομείς οικονομικής δραστηριότητας, ακόμα και το φαγητό, που θεωρούταν ότι θα είναι το τελευταίο πράγμα που θα κόψει ο Έλληνας.

Η εύκολη ρευστότητα που απολάμβανε το μέσο νοικοκυριό μερικούς μήνες πριν, με τα διακοποδάνεια, καταναλωτικά, εορτοδάνεια, πιστωτικές κλπ, σήμερα δεν υπάρχει. Οι τράπεζες δεν δίνουν εύκολα τέτοιου είδους δάνεια πλέον, ενώ και όσοι είχαν πάρει, πρέπει πλέον να τα αποπληρώσουν. Παλαιότερα, ο μέσος υπάλληλος η άκομα καλύτερα Δημόσιος υπάλληλος, έπαιρνε ένα καταναλωτικό για να αγοράσει για παράδειγμα ένα αυτοκίνητο ή μια τηλεόραση και αυτό σήμαινε ότι δεν χρειαζόταν να αποταμιεύει ένα μέρος του εισοδήματός του για κάποιο διάστημα, μέχρι να μαζέψει το ποσό που απαιτούταν. Σαν αποτέλεσμα, ο καταναλωτής είχε διαθέσιμη κάποια ρευστότητα επιπλέον (αφαιρούταν μόνο η δόση, σχετικά χαμηλή από το εισόδημά του), την οποία την διοχέτευε εύκολα σχετικά σε έξοδα για διασκέδαση, διακοπές κλπ. Πράγμα που φυσικά εκμεταλλεύονταν οι αντίστοιχοι επιχειρηματίες και αύξαναν τις τιμές τους υπέρμετρα αφού ήξεραν ότι έτσι κι αλλιώς θα πουλήσουν στον λάρτζ και "λεφτά" Ελληνάρα. Το ίδιο και σε μια σειρά άλλα αγαθά, όπως τα βιβλία αλλά και είδη πρώτης ανάγκης.

Έχοντας ζήσει για ένα διάστημα έξω, ήμουν σε θέση να αντιληφθώ αυτή την αντίληψη, γιατί κάθε φορά που ερχόμουν, πάθαινα ένα σοκ από τις ανατιμήσεις (οι οποίες φυσικά και δεν έγιναν με το ευρώ, είχαν αρχίσει πολύ πριν, από το 1990 ήδη), που άρχισαν περίπου στην περίοδο που άρχισε να απελευθερώνεται η καταναλωτική πίστη στην Ελλάδα.

Δεν μπόρεσα επίσης να μην σκεφτώ, πως εφόσον ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας, μπορεί και πουλάει το σουβλάκι του φθηνότερα τελικά και δεν μπορεί να χάνει γιατί θα κλείσει, άρα, το επιπλέον κέρδος που έβγαζε πουλώντας το 2 ευρώ, ήταν αισχροκέρδεια και αυτό ισχύει και για τους υπόλοιπους.

Μάλλον όμως, έφτασε επιτέλους ο καιρός που αυτά θα ισορροπήσουν, η αγορά, απαλλαγμένη από τις στρεβλώσεις που εισήγαγε η προκλητικά μονομερής παρέμβαση του κράτους στην ρευστότητα της αγοράς (και δεν μιλάω για τα σκάνδαλα και τις μίζες, γιατί αυτά τα χρήματα φεύγουν σε λογαριασμούς του εξωτερικού και ελάχιστα επηρρεάζουν την λειτουργία της εσωτερικής αγοράς αυτή καθ΄ αυτή, μόνο τα ελλείματα αυξάνουν), με την εύνοια μόνο προς ορισμένες πληθυσμιακές ομάδες, ίσως μπορέσει να εισάγει κανόνες παιχνιδιού πρωτόγνωρες για εμάς, που όμως έξω, στην "πολιτισμένη" Δύση, λειτουργούν χρόνια.

Continue Reading

LIDL

Όταν είχαν πρωτοέλθει οι εταιρείες discount στην Ελλάδα, όπως η Dia, LIDL κλπ, πολλούς είχε ξενίσει το γεγονός, ότι οι σακούλες για τα ψώνια χρεώνονταν. Προσωπικά δεν μου έκανε εντύπωση γιατί ήμουν συνηθισμένος σε αυτή την πρακτική από τα Σ/Μ στην Σουηδία, όταν ήμουν φοιτητής.

Το γεγονός έγινε τελικά αποδεκτό, κυρίως επειδή οι περισσότεροι στάθμιζαν το γεγονός ότι ο συνολικός λογαριασμός ήταν ούτως ή άλλως χαμηλότερος οπότε μερικές δραχμές παραπάνω δεν ήταν και τόσο φοβερό. Κάποιοι από εμάς, είδαν και την οικολογική διάσταση του θέματος, ότι δηλαδή όταν πληρώνεις για κάτι, δεν το σπαταλάς αλόγιστα.

Οι σακούλες αυτές, στοίχιζαν 5 δραχμές (το LIDL είχε και πιο μεγάλες που ήταν πιο ακριβές). Όταν έγινε η μετάβαση από την δραχμή στο ευρώ, η στρογγυλοποίηση αρχικά έγινε προς τα κάτω, στο 1 λεπτό. Είχαμε δηλαδή μια μείωση κατά 32%. Μετά από μερικούς μήνες όμως, το 1 λεπτό είχε γίνει 2, δηλαδή αύξηση 100%!!! ΚΑι σε σχέση με την αρχική τιμή, αύξηση περίπου 36%!!!

Ας πούμε όμως ότι μικρό το κακό αφού από τότε δεν έχουν ξανααυξηθεί.

Τον τελευταίο καιρό όμως παρατήρησα κάτι που είναι εξοργιστικό και εξόφθαλμα παραπλανητικό. Δίπλα από τις κανονικές "μικρές" σακούλες που κοστίζουν 2 λεπτά, οι κύριοι του LIDL έχουν τοποθετήσει και κάποιες άλλες, "οικολογικές" βιοδιασπώμενες, ίδιου μεγέθους και παρόμοιων χρωμάτων, με κύρια διαφοροποίηση στο υλικό, οι οποίες όμως κοστίζουν 15 λεπτά!

Για τον πολύ κόσμο, το γεγονός ότι αυτές οι σακούλες βρίσκονται δίπλα από τις άλλες, χαμηλά στο ταμείο, αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην μπορούν να τις ξεχωρίσουν και να παίρνουν από αυτές νομίζοντας ότι παίρνουν από τις απλές, τις φθηνές, πληρώνοντας τελικά πολύ περισσότερο για κάτι που θεωρούσαν σχεδόν δωρεάν.

Έχει τύχει πάρα πολλές φορές να το επισημάνω σε όποιον βρίσκεται μπροστά μου στο ταμείο και πάντα μα πάντα, αποδεικνύεται ότι δεν παίρνουν συνειδητά την πιο ακριβή σακούλα, αλλά χωρίς να το αντιλαμβάνονται καν.

Με δεδομένη μάλιστα και την συνήθεια του μέσω Έλληνα (με την ΜΗΔΕΝΙΚΗ καταναλωτική παιδεία και συνείδηση), να μην ελέγχει την απόδειξη που πήρε, έχουμε μια πρώτου μεγέθους εξαπάτηση που χρήζει εξέτασης από την Πολιτεία.

Continue Reading

Στραβά αρμενίζουμε (ανισορροπίες)

Όταν πριν από 22 χρόνια, πήγα στην Σουηδία για σπουδές, μου είχε κάνει εντύπωση το πόσο ακριβά ήταν σε σχέση με την Ελλάδα.
Ειδικά σε μερικά είδη, η διαφορά τιμής ήταν έως και 300%. Ένας πρακτικός κανόνας ήταν ότι αντιστοίχιζες μια κορώνα με ένα δεκάρικο (δραχμές βεβαίως) και μπορούσες να βγάλεις την τιμή. Δηλαδή, κάτι που εδώ έκανε 100 δραχμές (δέκα δεκάρικα) εκεί έκανε 10 κορώνες περίπου. Με δεδομένο δε ότι η κορώνα ήταν περίπου 30 δραχμές, η αντιστοιχία έβγαινε 1 προς τρία.
Ειδικά σε μερικά είδη, οι διαφορές ήταν τεράστιες. Για παράδειγμα τα βιβλία. Ένα βιβλίο που εδώ κόστιζε περίπου 700-1000 δραχμές, εκεί έκανε από 200 κορώνες και πάνω, δηλαδή 6000 δραχμές!! Βέβαια, ενώ εδώ είχαν μαλακό εξώφυλλο, εκεί τα βιβλία ήταν συνήθως με σκληρό, καλύτερης ποιότητας, οπότε κάπως μετριαζόταν η διαφορά, αλλά και πάλι ήταν σημαντική.
Όταν έφυγα από την Σουηδία, το '93, οι τιμές, βοηθούσης και μιας σημαντικής υποτίμησης της κορώνας, είχαν πλησιάσει αρκετά, ειδικά στα τρόφιμα και τα ρούχα.
Κάπου εκεί στο 92-93, ξαφνικά τα πράγματα στην Ελλάδα ακρίβηναν απότομα, ειδικά όσα είχαν να κάνουν με την ψυχαγωγία και την διασκέδαση.
Το ποτάκι από 500-600 δραχμές ξαφνικά πήγε στο χιλιάρικο και αμέσως μετά στις 1500 δραχμές, το σινεμά από 500άρικο πήγε κι αυτό χιλιάρικο και μέσα σε ελάχιστο χρόνο στο 1.5 χιλιάρικο ενώ τα βιβλία, ξεφύγαν τελείως κι από 1000-1500 δραχμές ξεπέρασαν τις 4-5 χιλιάδες.
Φυσικά και σε άλλα είδη οι τιμές συνέχισαν μια σταθερά ανοδική πορεία, αλλά αυτό ήταν πραγματικά σοκ.
Φτάνουμε λοιπόν αισίως στο σήμερα. Από μια τυχαία περιήγησή μου σε Σουηδικά e-bookstores διαπίστωσα ότι οι τιμές έχουν μείνει όπως τις θυμάμαι και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις έχουν πέσει κιόλας! Και είναι σήμερα, βιβλία που είναι μάλιστα με σκληρό ποιοτικό εξώφυλλο, ακριβότερα από τα αντίστοιχά τους Ελληνικά που μάλιστα είναι αρκετά κατώτερης ποιότητας υλικών.

Πάρτε για παράδειγμα το τελευταίο best seller του Dan Brown "το χαμένο σύμβολο".

Περίπου 18.5 € στην Σουηδία με σκληρό εξώφυλλο, 10.5 € με μαλακό!!!) ενώ στην Ελλάδα έχει 21.4 € με μαλακό!!!!!

Είναι πραγματικά να τρελαίνεσαι… Είναι στραβός ο γιαλός, στραβά αρμενίζουμε κι εμείς και θα πρέπει κάποια στιγμή να επέλθει η ισορροπία. Κι αυτό σίγουρα θα είναι πιο επώδυνο όσο αργότερα έλθει.

Continue Reading