Μια πρόταση για την φορολόγηση ιατρών

Δεν θα αναλύσω το γιατί για άλλη μια φορά, η απόπειρα φορολόγησης των γιατρών (ανάμεσα σε όλα τα "ύποπτα" επαγγέλματα), θα είναι αναποτελεσματική φυσικά, αφού επαφίεται στην (αποδεδειγμένα μη λειτουργική) ευθύνη των "θυμάτων" τους, δηλαδή των ασθενών που εκ των πραγμάτων βρίσκονται σε μειονεκτική συναισθηματικά θέση, να απαιτήσουν απόδειξη για τις παρεχόμενες υπηρεσίες.

Έχω όμως μια πρόταση, που μπορεί να βοηθήσει στην κατεύθυνση της σύλληψης τουλάχιστον μέρος της φοροδιαφυγής:

Να επιτρέπεται η προμήθεια φαρμάκων ΜΟΝΟ με ιατρική συνταγή που θα περνάει φυσικά μέσα από ένα ενιαίο πληροφοριακό σύστημα, που θα ελέγχει κεντρικά ΠΟΙΑ φάρμακα διακινούνται και ΠΟΙΟΣ γιατρός συνταγογράφησε.

Σε συνδυασμό και με την συνταγογράφηση δραστικής ουσίας και όχι μάρκας φαρμακευτικού σκευάσματος, μπορεί να οδηγήσει σε δραστική μείωση του κόστους προς τα ταμεία και τον ασθενή, αλλά και σύλληψη μέρους της φοροδιαφυγής μιας και κάθε συνταγογράφηση θα σημαίνει αυτόματα και επίσκεψη του ασθενούς στον ιατρό η οποία θα πρέπει να συνοδεύεται από απόδειξη παροχής υπηρεσιών.

Επίσης, το ίδιο θα πρέπει να συμβαίνει και με την συνταγογράφηση εργαστηριακών εξετάσεων (τόσο τα δημόσια όσο και τα ιδιωτικά εργαστήρια, να υποχρεώνονται να αναγράφουν στο τιμολόγιο και το μητρώο του γιατρού που ζήτησε την εξέταση).

Εδώ μπορεί να αντιπαραθέσει κάποιος: "μα δεν συνοδεύονται ΟΛΕΣ οι επισκέψεις σε ιατρό, από συνταγογράφηση φαρμάκων ή/και εξετάσεων". Εντάξει, είπαμε, δεν θα πιάσουμε ΟΛΕΣ τις περιπτώσεις αποφυγής αποδείξεων, αλλά σίγουρα ένα πολύ μεγάλο μέρος, αφού η πλειοψηφία των επισκέψεων σε γιατρούς αφορά ακριβώς σε αυτό. Δηλαδή τί, είναι καλύτερα να μην κάνουμε ΤΙΠΟΤΑ ή έστω να κάνουμε κάτι έστω κι αν αυτό δεν είναι το 100% αυτού που θα θέλαμε;

Πιστεύω ότι υπάρχει κι άλλο ένα πλεονέκτημα: Σιγά σιγά, οι άνθρωποι που δεν ζητούσαν απόδειξη από το γιατρό, εθίζονται στην νέα (αναγκαστική) κατάσταση και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα θα το θεωρούν εντελώς φυσιολογικό να το κάνουν. Η αλλαγή νοοτροπίας χρειάζεται κάποιο χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο ισχύει μια σταθερή κατάσταση αναφοράς, ώστε να παγιωθεί.

Ιωσήφ

View more posts from this author

Leave a Reply