Πείτε με υπερβολικό, πείτε με καχύποπτο…

… αλλά σας φαίνεται πολύ τραβηγμένο να ισχύει το παρακάτω σενάριο; Ας πούμε, πως έτσι έχουν τα πράγματα: Με τα μέτρα που παίρνουμε, αναγκάζουμε τους ολοένα και πιο πιεσμένους εργαζόμενους, οι οποίοι πλέον αδυνατούν να ανταποκριθούν ακόμη και στις στοιχειώδεις ανάγκες τις ζωής, να δανείζονται όλο και περισσότερο από τις Τράπεζες. Με αυτό τον τρόπο, σε μικρό σχετικά χρονικό διάστημα, θα έχει μετατραπεί το Δημόσιο Χρέος μας προς τους ξένους τοκογλύφους, σε ιδιωτικό μας χρέος προς τους εγχώριους. Οι ξένοι, αφού θα έχουν πλέον πάρει πίσω τα λεφτά τους (και με το premium τόσων μηνών και ετών κερδοσκοπίας), μετά θα μπορούν να αφήσουν το εγχώριο τραπεζικό σύστημα να καταρρεύσει και οι ιδιώτες πλέον οφειλέτες να βρίσκονται υπερχρεωμένοι και χωρίς ελπίδα αποπληρωμής. Μέσα στα επόμενα χρόνια δηλαδή, σχεδιάζεται μια εκτός προηγουμένου αναδιανομή του πλούτου σε βάρος φυσικά της μικρομεσαίας τάξης, η οποία όχι απλώς θα προλεταριοποιηθεί, αλλά θα φτάσει στο στάτους του κολλίγα, μένοντας σε σπίτια που ενώ δεν θα τους ανήκουν, θα τα χρωστάνε, ζώντας σε μόνιμη εργασιακή και κοινωνική ανασφάλεια και φυσικά αποβλακωνόμενη μπροστά στο κουτί των ταγών της πνευματικής μας λοβοτομής και συνειδησιακής εκμαύλισης. Καλημέρα σας.

Ιωσήφ

View more posts from this author

Leave a Reply