Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση από τον κ. Πάνο Παναγιώτου δημοσιεύθηκε σήμερα στο sofokleous10.gr.

Στα βασικά του σημεία, περιέχει επισημάνσεις που υποστηρίζω κι εγώ εδώ και καιρό, αξίζει όμως να σταθούμε σε μία ιδιαίτερα, που θεωρώ πολύ σημαντική:

 

"Κίνδυνος απώλειας του μοναδικού πλεονεκτήματος της Ελλάδας – συμπεράσματα – προτάσεις

 Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο της κρίσης με συνολικό χρέος ύψους, περίπου, 319 δις ευρώ, τα 296 δις από τα οποία διέπονται από το ελληνικό δίκαιο. Μετά την προσφυγής της στο ΔΝΤ και της αίτησης για δανεισμό από την ΕΕ, οδηγήθηκε στην υπογραφή δανειακών συμβάσεων ύψους 110 δις ευρώ, με νέους, μη συμφέροντες, όρους. Τα δάνεια αυτά, ωστόσο, χρησιμοποιούνται και θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τμήματος του αρχικού χρέους της, των 319 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει, ουσιαστικά, πως η Ελλάδα ανταλλάσσει παλιό χρέος, το οποίο διέπεται από ελληνικό δίκαιο και στο οποίο δεν υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία, με νέο χρέος, το οποίο διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και στο οποίο υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία.
Επιπλέον, μετά την απόφαση της ΕΚΤ για την αγορά ελληνικών ομολόγων, έχουν πραγματοποιηθεί αγορές ύψους, περίπου, 25 δις ευρώ. Αυτό συνεπάγεται πως οι δανειστές μας, πουλούν ομόλογα από το παλιό χρέος στην ΕΚΤ, η οποία το αγοράζει με τη δέσμευση της Ελλάδας να τα καλύψει με τη δημόσια περιουσία της. Αν και τα ομόλογα αυτά εξακολουθούν να διέπονται από το ελληνικό δίκαιο, επιβαρύνονται, πλέον, με εμπράγματη ασφάλεια.
Ο συνδυασμός των δύο παραπάνω μηχανισμών απειλεί να οδηγήσει την Ελλάδα μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια, σε μία κατάσταση όπου από τη μία το χρέος της θα έχει αυξηθεί σημαντικά, σε σχέση με αυτό πριν τις συμφωνίες στήριξης, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό του θα έχει μετατραπεί από υποκείμενο στο ελληνικό δίκαιο και χωρίς εμπράγματες ασφάλειες, σε υποκείμενο στο αγγλικό δίκαιο και με εμπράγματες ασφάλειες. Μία τέτοια εξέλιξη θα φέρει την Ελλάδα σε πολύ χειρότερη διαπραγματευτική θέση απ’ ότι πριν από την κρίση ή ακόμη και σήμερα, αφαιρώντας της σε πολύ μεγάλο βαθμό τα πλεονεκτήματα που έχει, τα οποία αναγνωρίζονται ως εξαιρετικά σημαντικά και σπάνια με βάση τις προαναφερόμενες σχετικές εκθέσεις."

Εκτός δηλαδή που οικειοθελώς, η Ελλάδα μετατρέπει τις επισφαλείς για τους δανειστές μας συμβάσεις (που είναι ένα ατού στις διαπραγματεύσεις) σε επαχθείς και μάλιστα με εμπράγματες ασφάλειες (λιμάνια, αεροδρόμια, πλουτοπαραγωγικές πηγές), εγώ το προχωράω λίγο παραπέρα και θεωρώ ότι έχει παιχθεί κι ένα παιχνίδι στις πλάτες των ευρωπαϊκών λαών, όπου ΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΜΑΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΝΤΑΙ ΠΛΗΡΩΣ (ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ ΤΑ ΔΑΝΕΙΖΕΙ ΤΟ ΔΝΤ ΚΑΙ Η ΕΚΤ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΔΑΝΕΙΑ), ΕΝΩ ΤΑ ΕΠΙΣΦΑΛΗ ΔΑΝΕΙΑ ΤΑ ΕΠΩΜΙΖΟΝΤΑΙ (ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΚΤ) ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΙ ΛΑΟΙ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΟΡΗΓΟΥΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΙΔΙΩΤΕΣ.

Πιστεύω ότι βλέπουμε την μεγαλύτερη ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ χρεών των τελευταίων τουλάχιστον χρόνων (ίσως και από καταβολής καπιταλισμού) και σίγουρα θα αποτελέσει μπούσουλα και για τις επόμενες κινήσεις όσον αφορά τις μεγαλύτερες οικονομίες, ενώ ταυτόχρονα αποδομείται και η "ιδιαίτερη Ευρωπαϊκή κληρονομιά" αυτή του Κοινωνικού Κράτους Πρόνοιας.

Σίγουρα πάντως κλείνει ένας κύκλος που άνοιξε με την κατάρρευση του Σοσιαλιστικού μπλοκ και που σηματοδότησε την αξάλειψη του "μπαμπούλα" που επέτρεψε κάποιες κοινωνικές κατακτήσεις στον κόσμο της εργασίας.

Ιωσήφ

View more posts from this author

Leave a Reply