Month: August 2010

βιβλιοπωλεία…

Πήγα σήμερα στον Πύργο για να αγοράσω δώρο ένα βιβλίο για τον θείο μου που γιορτάζει την Κυριακή.
Όχι ότι έχει και πολλά βιβλιοπωλεία, αλλά πήγα στο μεγαλύτερο, μήπως και βρω το συγκεκριμένο βιβλίο (Ο αναρχικός των δύο κόσμων της Ούρσουλα ΛεΓκέν), το οποίο πιστεύω ότι θα το εκτιμούσε δεόντως (το θεωρώ ένα από τα καλύτερα βιβλία Επιστημονικής Φαντασίας και κορυφαίο πολιτικό ανάγνωσμα, η ΛεΓκέν είναι η αγαπημένη μου συγγραφέας).
Το βιβλιοπωλείο, σχετικά μεγάλο όπως είπα, και απ’ ότι φαίνεται αρκετά οργανωμένο, έψαξε στον υπολογιστή, να δει εάν είχε το βιβλίο, δυστυχώς όμως δεν το είχε (δεν είχα και πολλές ελπίδες να πω την αλήθεια).
Ρώτησα την κοπέλα, εάν υπήρχε κανένα άλλο βιβλιοπωλείο που θα μπορούσα να ρωτήσω και μου έδωσε οδηγίες για να πάω.
Πηγαίνω λοιπόν εκεί, ο υπάλληλος (μάλλον οικογενειακή επιχείρηση, θα ήταν ο γιος) δεν είχε ακούσει καν.
Με ρώτησε λοιπόν, ποιος είναι ο εκδότης (πράγμα που με παραξένεψε λίγο) και μετά, έψαξε στο Google για το βιβλίο, το οποίο και βρήκε στο site της “Πρωτοπορίας” και μετά από αυτό βεβαιώθηκε ότι δεν το είχε (προφανώς οι εκδόσεις Parsec δεν είναι στον κατάλογο συνεργατών).
Τους ρώτησα εάν έχουν τα βιβλία θεματοποιημένα, ταξινομημένα κατά είδος, ώστε στην Επιστημονική Φαντασία ίσως και να έβρισκα το βιβλίο τελικά, ίσως να τους είχε ξεφύγει.
Αλλά που… Σιγά μην τα είχαν θεματοποιημένα, ο μόνος τρόπος να βρεις ένα βιβλίο, ήταν να ξέρεις τον εκδότη…
Φυσικά, στην βιτρίνα είχε μόνο τα τελευταία main stream βιβλία, αυτά που διαφημίζει και το Alter…
Δεν μπόρεσα παρά να σκεφτώ, ότι το συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο, τυχαία βρέθηκε εκεί, απλά, ο ιδιοκτήτης του, έριξε μια ματιά γύρω, είδε τί μαγαζιά υπάρχουν και αποφάσισε να ανοίξει βιβλιοπωλείο που δεν είχε.
Θα μπορούσε κάλλιστα να είχε ανοίξει και μίνι μάρκετ…

Continue Reading

Όλα

Αυτός που τ' άρχισε όλα

 

Αυτός που τα γκαντέμιασε όλα

 

Αυτός που τα ξεπούλησε όλα

 

Αυτός που τα διέλυσε όλα

 

Αυτός που τ' αποτέλειωσε όλα

 

Αυτοί που φταίνε για όλα

Continue Reading

Ανταλλακτική κοινωνία

Μια ενδιαφέρουσα περίπτωση:

Εδώ και μια βδομαδούλα περίπου, είμαστε σε διακοπές, στην Πελοπόννησο, στο εξοχικό μας καλυβάκι (περισσότερα γι' αυτό και φωτογραφίες, σε άλλο ποστ, όταν και εάν έχω καλύτερη σύνδεση, δυστυχώς η WIND εδώ δεν έχει 3G κάλυψη και η σύνδεση είναι ελαφρώς τραγική, μετά βίας κατεβάζω τα email).

Εδώ δίπλα, μένει μια οικογένεια που έχουν κι εκείνοι εξοχικό (όχι ακριβώς καλύβι) και έχουν κατέβει για διακοπές. Χθες βράδυ λοιπόν, μιλούσε ο γείτονας σε κάποιον φίλο του στο τηλέφωνο, και μιας και είμαστε δίπλα δίπλα, τον άκουσα να λέει ότι ξέμεινε από ντομάτες (Σάββατο βράδυ).

Χωρίς να το σκεφτώ ιδιαίτερα, του λέω θα σου δώσω εγώ, ο κήπος μας βγάζει ΠΟΛΥ πράμα, άψογη ντομάτα, μερικές μάλιστα ντοματιές, από σπόρο που έδωσε στον πατέρα μου κάποιος ντόπιος, κατσαρή ντομάτα, όχι από αυτές που πουλάν στο εμπόριο, αλλά όλο χυμό, σάρκα και γλύκα (καμία σχέση με ό,τι τρώμε οι δυστυχείς Αθηναίοι).

Αφού λοιπόν τους έδωσα τις ντομάτες και με ευχαρίστησαν, γύρισα στις δουλειές μου και μετά από λίγο, τσουπ να και η γειτόνισσα, μας έφερε 2-3 τσουρεκάκια και κρουασάν για τον μικρό. Έτσι σαν ανταπόδωση, μιας και αυτά είχαν να προσφέρουν.

Φυσικά, εγώ δεν έδωσα τις ντομάτες με σκοπό να έχω αντάλλαγμα, αλλά τα δέχτηκα μιας και ήταν προσφορά (και δεν ήθελα να τους προσβάλλω).

Αλλά δεν μπόρεσα παρά να σκεφτώ, ότι τουλάχιστον εν μέρει, η ανταλλακτική κοινωνία έχει και τα καλά της και δεν είναι και τόσο πολύπλοκο να το κάνουμε.

Continue Reading