Ταξί

Για άλλη μια φορά, η αγαπημένη μας κυβέρνηση, πιστή στην εφαρμογή των τεχνικών κοινωνικού αυτοματισμού, επιλέγει την σύγκρουση με μια συντεχνία, μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, στο αποκορύφωμα της τουριστικής περιόδου, προσδοκώντας να ρίξει όλη τη ζημιά στους ταρίφες για να μπορέσει έτσι να τους αποδυναμώσει στα μάτια του κόσμου και να περάσει αυτό που θέλει.

Δεν θα κάνω κριτική επ' αυτού, προσφέρεται εξάλλου και για κομματικές αντιπαραθέσεις και δημοσιογραφικές αναλύσεις και γι ανα πω την αλήθεια, βαριέμαι την όλη φασαρία που πολύ φοβάμαι γίνεται και για το τίποτα.

Θα ήθελα όμως να καταθέσω κάποιες σκέψεις, εν είδει προτάσεων, για την ουσία του θέματος.

Όλοι γνωρίζουμε την "αγορά" που είχε αναπτυχθεί γύρω από τις άδειες ταξί, με ποσά που έφταναν σε ακραίες περιπτώσεις ακόμη και τα 300 χιλιάδες ευρώ. Βέβαια, κάποιος που αγόραζε μια άδεια, ιδιαίτερα σε τόσο μεγάλη τιμή, δεν προσδοκούσε μόνο να να βγάλει χρήματα "δουλεύοντας" το ταξί, αλλά και από την μελλοντική πώληση της άδειας. Πολλοί, το έβλεπαν σαν μια επένδυση για "τα γεράματα", να πουλήσουν την άδεια όταν πλέον συνταξιοδοτηθούν, για "να αγοράσουν σπίτι στο παιδί" κλπ κλπ.

Καλώς ή μάλλον κακώς, αυτή ήταν η κατάσταση, πάνω στην οποία όμως βασίστηκαν προγραμματισμοί ζωής. Και, αν και το όλο θέμα ήταν λάθος εξαρχής, το να γίνεται μια τόσο απότομη και βίαιη ανατροπή τους στάτους κβο, δεν προδικάζει μια ήπια και ήρεμη μετάβαση.

Θα μπορούσαν όμως να γίνουν τα εξής, ώστε να υπάρξει μια ομαλότητα, στην μετάβαση προς την πλήρη απελευθέρωση, να τεθούν κάποιοι κανόνες, που θα διασφαλίσουν εν μέρει τα συμφέρονται των ήδη κατόχων αδειών αλλά και σταδιακά θα αίρουν τα εμπόδια στους νεοεισερχόμενους:

1. Να οριστεί 3ετής περίοδος σταδιακής απελευθέρωσης, ώστε οι ήδη κάτοχοι άδειας να μπορέσουν να αποσβέσουν εν μέρει το κόστος τους (με δεδομένο δε ότι τελευταία ο άδειες πωλούνται πολύ φθηνότερα, έχει ήδη γίνει "κούρεμα" της αξίας τους και μέρος των ζημιών έχει απορροφηθεί, για να παραλληλίσουμε και με το χρέος της Ελλάδας).

2. Μέσα σε αυτή την περίοδο, να καταγραφούν οι ιδιοκτήτες αδειών και να ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΕΙ κάθε μεταβίβαση αδείας προς τρίτους. Έτσι δεν θα υπάρξουν περαιτέρω αγοραπωλησίες.

3. Να καταγραφούν οι οδηγοί ταξί (όπως αυτό φαινόταν στις δηλώσεις τους της φορολογίας εισοδήματος του 2010) και αυτοί, να έχουν απόλυτη προτεραιότητα στην έκδοση νέων αδειών.

4. Κάθε φυσικό πρόσωπο που πληροί τις προϋποθέσεις για απόκτηση άδειας ταξί, να έχει το δικαίωμα να έχει μία μόνο άδεια το πολύ. Με αυτό τον τρόπο, εμποδίζονται μεγάλες εταιρείες να δημιουργήσουν καρτέλ από τη μία, καθεστώς γαλέρας για τους οδηγούς από την άλλη.

5. Δημιουργία εταιρειών θα επιτρέπεται, με μετόχους κατόχους αδειών και μετοχές τόσες όσες και οι άδειες. Ταυτόχρονα, η απαγόρευση μεταβίβασης της άδειας, θα συνεχίσει να ισχύει.

6. Όταν ο κάτοχος μιας άδειας θα αποσύρεται (πρακτικά: πεθαίνει), η άδεια θα επιστρέφει στο κράτος.

7. Πιθανόν να πρέπει να επιβληθούν γεωγραφικοί περιορισμοί (αν και ίσως δεν είναι απαραίτητο).

Πιστεύω ότι οι παραπάνω προτάσεις, με τον μόνο περιορισμό που θέτουν, να μη μπορούν εταιρείες να αποκτούν χιλιάδες άδειες (με την οικονομική τους επιφάνεια, μπορούν να στραγγαλίσουν τον ανταγωνισμό και έτσι να επιβάλλουν μονοπωλιακές καταστάσεις), θα οδηγήσουν και αυτή την αγορά σταδιακά σε έναν εξορθολογισμό, χωρίς να υπάρξουν οι έντονες αντιδράσεις της συντεχνίας "της κίτρινης φυλής".

Ιωσήφ

View more posts from this author

Leave a Reply