Κουρέματα…

Μια σκέψη που μου πέρασε από το μυαλό, θα ήθελα εδώ να μοιραστώ, μαζί σας.

Όχι, δεν αποφάσισα να γράψω τραγουδάκι ή παραμύθι. Αφορμή πήρα από το επικείμενο μεγάλο κούρεμα (στην ουσία και επίσμη πτώχευση πλέον) που μας προετοιμάζουν οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι.

Απ' ό,τι φαίνεται, θα είναι αρκετά μεγάλο, σε σημείο που να δημιουργήσει προβλήματα, τόσο στις τράπεζες όσο και στα ασφαλιστικά μας ταμεία. Δεν ξέρω αν το έχουν ήδη επισημάνει άλλοι, αλλά προκύπτει για μένα ένα μείζον θέμα που ίσως και να είναι και το πιο σημαντικό: Αυτή τη στιγμή, οι Ελληνικές τράπεζες, αλλά και τα ασφαλιστικά ταμεία, έχουν ένα μεγάλο αριθμό Ελληνικών κρατικών ομολόγων. Όπερ σημαίνει, ότι το Κράτος μας χρωστάει στις τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία που βρίσκονται εντός του. Εσωτερικό δηλαδή χρέος.

Εάν όμως το κούρεμα είναι όσο μεγάλο λέγεται (που παίζει βέβαια και η πιθανότητα όλα αυτά να είναι το κλασικό θέατρο τρομοκράτησης και τελικά να είναι μικρότερο, ώστε να αναφωνίσουμε "ανακουφισμένοι" ευτυχώς!), οι τράπεζες και τα ταμεία, θα καταρρεύσουν και θα χρειάζονται ενίσχυση από το κράτος για να μπορούν να έχουν μια υποτυπώδη ρευστότητα και να πληρώνουν συντάξεις και νοσήλεια αντίστοιχα.

Πού θα βρει όμως το κράτος τα λεφτά για να κάνει κάτι τέτοιο; Μα, από την τρόικα φυσικά! Δηλαδή, το εσωτερικό χρέος, αυτό που στην τελική, είναι και το μόνο πράγμα που εμείς καθορίζουμε, θα μετατραπεί σε ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ! Που βέβαια, κατά τα ειωθότα, θα είναι με εμπράγματες εγγυήσεις!

Δεν ξέρω, εγώ πάντως νιώθω ότι ένας κύκλος ολοκληρώνεται…