Month: January 2012

Κωτσόβολος…

Εδώ και μέρες, θέλω να παραγγείλω από το ηλεκτρονικό κατάστημα της Κωτσόβολος μια τηλεόραση, μια φωτογραφική και μια βιντεοκάμερα.
Για κάποιους ανεξήγητους λόγους, πότε το ένα προϊόν και πότε το άλλο ΔΕΝ είναι διαθέσιμα για αποστολή στο σπίτι, ενώ και η επιλογή να τα παραλάβεις από το κατάστημα δεν είναι και πολύ της προκοπής, μιας και δεν βρίσκονται όλα τα προϊόντα διαθέσιμα σε ΕΝΑ κατάστημα (κατά προτίμηση κοντά στο σπίτι σου).
Το περίεργο είναι ότι κάθε φορά που προσπαθώ, το μη διαθέσιμο για αποστολή είναι διαφορετικό.
Κάθε προσπάθεια επικοινωνίας που έχω κάνει μέσω της φόρμας επικοινωνίας ή μέσω του Facebook είτε αγνοείται (από τη φόρμα) είναι διαγράφεται (από το FB).
Θα ήθελα να ήξερα:
1. Δεν τους ενδιαφέρει να πουλήσουν και έχουν τέτοια συμπεριφορά;
2. Δεν τους ενδιαφέρει να πουλήσουν και δεν δίνουν την δυνατότητα αποστολής στο σπίτι;
3. Δεν τους ενδιαφέρει να πουλήσουν και δεν δίνουν την δυνατότητα να παραγγείλεις τα αντικείμενα και να πας την άλλη μέρα να τα παραλάβεις από το κατάστημα που σε βολεύει;
Τόσο δύσκολο είναι δηλαδή να συντονιστεί το logistics τους;
Τόσο δύσκολο είναι να δώσουν μια απάντηση;
Τόσο απίθανο είναι τέλος πάντων να έχει κάποιος μια σωστή εμπειρία αγορών από Ελληνικό κατάστημα;

Continue Reading

Τίποτα δεν έχει αλλάξει…

Έγραφα πριν από καμιά πενταετία, σε φόρουμ:

Γραφεία Ο.Α.Ε.Ε. (πρώην Τ.Ε.Β.Ε.) στο Παγκράτι. Πας για να πάρεις τα λεφτά για αγορά γυαλιών οράσεως (χορηγεί βέβαια 55 ευρώ για σκελετό και κρύσταλλα, όταν μόνο τα κρύσταλλα κάνουν τουλάχιστον 120-130 ευρώ και ένας σκελετός της προκοπής από 80 και πάνω. Και βέβαια μόνο κάθε 3 χρόνια, που ειδικά αν είναι το παιδί σου που τα χρειάζεται μπορεί να αλλάζουν κάθε χρόνο οι βαθμοί αλλά και το μέγεθος).

3ος όροφος, έγκριση από τον ελεγκτή ιατρό (ποτέ δεν το κατάλαβα αυτό, δηλαδή δεν εμπιστεύονται την κρίση του ειδικού – του οφθαλμίατρου – και πρέπει να το εγκρίνει και ο ελεγκτής – συνήθως παθολόγος; Δεν εμπιστεύονται τον γιατρό που ο ίδιος ο οργανισμός έχει σύμβαση μαζί του; )

3ος όροφος, ο ελεγκτής σου δίνει την συνταγή, να την δώσεις στην υπάλληλο που κάθεται ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ!!!. Δεν μπορεί να το δώσει ο ίδιος, πρέπει να στο δώσει εσένα κι εσύ να το δώσεις στην υπάλληλο.

3ος όροφος, αφού υπογράψει και σφραγίσει κι αυτή (γιατί; τί χρειάζεται;) σου δίνει την συνταγή για να πας δίπλα στα δύο μέτρα, στην υπάλληλο που θα σου δώσει την αίτηση να συμπληρώσεις η οποία σε στέλνει στον 2ο όροφο για πρωτοκόλληση.

Επιστροφή στον 3ο όροφο στην προηγούμενη υπάλληλο η οποία συμπληρώνει την επιταγή και στην δίνει να την πας και πάλι στον 2ο όροφο να την υπογράψει ο προϊστάμενος και μετά να επιστρέψεις και πάλι στον 3ο όροφο για να σου δώσει την επιταγή και το βιβλιάριό σου.Και φυσικά, η επιταγή είναι ΜΟΝΟ στην Εθνική Τράπεζα με τις άθλιες ουρές (μπορεί να περιμένεις μέχρι και 2 ώρες).

Και όλα αυτά, σε μία μέρα χωρίς ιδιαίτερο φόρτο εργασίας και χωρίς κόσμο να περιμένει. Με υπαλλήλους να κάθονται και να μην κάνουν τίποτα (3-4 άτομα στο πρωτόκολλο που μπορεί φυσικά να το συμπληρώνει ΕΝΑΣ μόνο κάθε φορά). Τί θα γινόταν σε μια αναπτυγμένη χώρα;

Και δεν μιλάω φυσικά για την εξωγήινη Σουηδία που όλα αυτά θα είχαν ολοκληρωθεί αυτόματα με την συνταγογράφηση όπου όλα τα στοιχεία θα φτάναν μέχρι τον υπολογιστή του οπτικού που θα σου έφτιαχνε τα γυαλιά.

Όχι, μιλάω απλά για μια χώρα όπου η γραφειοκρατία θα υπήρχε μεν, αλλά θα ήταν αποδοτική τουλάχιστον:

1. Συνταγογράφηση από τον γιατρό

2. Ηλεκτρονική πρωτοκόλληση και ηλεκτρονική έγκριση από τον προϊστάμενο και στην συνέχεια αυτόματη μεταφορά στον λογαριασμό που έχεις δηλώσει, εναλλακτικά τραπεζική επιταγή από τράπεζα της επιλογής σου.

Μικρά, απλά γαμημένα βηματάκια για να μας κάνουν την ζωή μας λίγο ευκολότερη, δεν ζητάω παράλογα πράγματα.

Φυσικά δεν έχει αλλάξει τίποτα από τότε. Ή μάλλον έχει. Προς το χειρότερο φυσικά.

Continue Reading