Μερικές σκέψεις περί Αριστεράς

Παραθέτω εδώ κάποιες σκέψεις που κατέθεσα με αφορμή μια κουβέντα σε φόρουμ:

Τα κλειδιά της οικονομίας τα διατηρεί η εκάστοτε κυβέρνηση, όταν είναι αστική, σαφώς και οι επιλογές της είναι προς όφελος των αστών.
Μια φιλολαϊκή κυβέρνηση όμως, μπορεί να επιβάλλει περιορισμούς και κατευθύνσεις προς όφελος του λαού. Η Βενεζουέλα είναι πλέον παράδειγμα προς μελέτη. Καταργήθηκε ο καπιταλισμός; Όχι. Έγινε Σοσιαλισμός; Σαφέστατα όχι. Τα μονοπώλια κυριαρχούν σε βάρος του λαού; Δεν ξέρω, πες μου εσύ και πες μου και πώς κατάφερε ο Τσάβες να μείνει 10 χρόνια στην εξουσία και συνεχίζουν οι επίγονοί του.
Και επειδή φυσικά καταλαβαίνω που το πας, ναι μια τέτοια κυβέρνηση θέλει δύο συστατικά: το ένα είναι πολιτικό προσωπικό που να έχει σαφή κατεύθυνση, όραμα, σχέδιο και θέληση να τα υλοποιήσει. Και το δεύτερο, έναν λαό, που θα έχει καταλάβει τι διακυβεύεται και είναι αποφασισμένος να παλαίψει γι αυτά.
Εμπιστεύομαι τον ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί να φέρει σε πέρας ένα τέτοιο έργο; Κατηγορηματικά ΟΧΙ. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να παρέχει το όχημα για την ανάληψη της εξουσίας με ήπιο τρόπο. Που δεν θα προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις στην αρχή και θα επιτρέψει την εδραίωση της αλλαγής παραδείγματος. Η βασική μαγιά όμως που θα εξασφαλίζει ότι μια τέτοια κυβέρνηση θα είναι φιλολαϊκή, είναι το ΚΚΕ και οι αριστερές δυνάμεις που θα μπορούσαν να συγκροτήσουν το Μέτωπο. Που δεν θα άφηναν την κυριαρχία των Σταθάκηδων και τον πρώην ΠΑΣΟΚων. Που θα πίεζαν (και θα το εννοούσαν) για την λήψη μέτρων που θα ανακούφιζαν τον λαό. Δεν θα έφερναν τον Σοσιαλισμό, όχι. Θα μπορούσαν όμως να εμπεδώσουν σιγά σιγά μια μεικτού τύπου οικονομία. Είναι το τέλος του δρόμου; Όχι, είναι όμως μια καλή αρχή. Και με δεδομένη την αποφασιστικότητα των μελών τους, θα μπορούσαν να διεγείρουν και στον κόσμο το συναίσθημα της συμμετοχής. Την ελπίδα ότι κάτι πάει να αλλάξει. Ότι τελειώσαμε με την στείρα άρνηση και προτείνουμε ΕΦΙΚΤΕΣ λύσεις εδώ και τώρα.
Πραγματικά, είναι η τελευταία μας ευκαιρία. Εάν μετά από αυτά που έχουν συμβεί, η Αριστερά παραμείνει ανίκανη να εμπνεύσει αλλαγές, το παιχνίδι είναι οριστικά χαμένο. Αν στις επόμενες εκλογές, έχουμε ξανά κυριαρχία των μνημονιακών δυνάμεων, τελειώσαμε. Δια παντός.
Και φυσικά, αυτό που με τρομάζει εμένα περισσότερο απ' όλα, είναι να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοδύναμος και να πουλήσει (που θα το πουλήσει) το παιχνίδι. Η ζημιά τότε θα είναι ανυπολόγιστη και θα πρέπει απλά να το πάρουμε απόφαση να μετακομίσουμε σε καμιά αμιγώς καπιταλιστική χώρα. Γιατί εδώ, όντως θα γίνει Μπανγκλαντές. Με αποκλειστική ευθύνη της Αριστεράς. Και όσο και να λένε οι ΚΚΕδες ότι το ΚΚΕ δεν είναι αριστερά, τράβα πες το αυτό στον απλό κάτοικο αυτής της χώρας. Μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.

Ιωσήφ

View more posts from this author

Leave a Reply