Month: February 2016

Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε

Με αφορμή μια συζήτηση που έχει ανοίξει πλέον, για το ποιος είναι ο βέλτιστος τρόπος αντιμετώπισης του προσφυγικού προβλήματος που πλέον όχι απλά χτυπά την πόρτα της Ευρώπης, αλλά ήδη χέζει στο πλατύσκαλό της:

Με τον Καπιταλισμό, θέλουμε δεν θέλουμε περνάμε στην φάση όπου είμαστε χρήσιμοι σαν καταναλωτές αλλά αχρείαστοι/άχρηστοι σαν εργαζόμενοι. ΔΕΝ χρειάζονται τόσοι εργαζόμενοι πια. Πριν από 50 χρόνια, για να μαζέψεις 100 στρέμματα σταφύλια χρειαζόσουν 10 ανθρώπους να δουλεύουν 10 μέρες. Σήμερα, θέλεις 1 άνθρωπο και μια μηχανή και μία ημέρα. Δηλαδή έχεις 99% πλεονάζον δυναμικό.

Στον Καπιταλισμό, αυτοί είναι απλά άνεργοι. Το πολύ πολύ, προκειμένου να αποφευχθούν άμεσες επαναστάσεις, να καθιερώσουν παντού το “ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα” που θα επιτρέπει σε όλους να διατηρούν ένα ελάχιστο επίπεδο κατανάλωσης (επιβίωση όμως όχι ζωή) που θα διασφαλίζει και μια διατήρηση κερδών. Όχι όμως για πολύ, μιας και η τάση στον Καπιταλισμό είναι η συσσώρευση (γι αυτό και δεν μπορεί να υπάρξει βέλτιστη κατανομή πόρων). Δηλαδή και το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα θα δημιουργήσει απλά στρατιές νεόπτωχων που ναι μεν δεν θα ψοφάνε άμεσα από την πείνα, δεν θα έχουν όμως και καμία προοπτική.

Βούτυρο στο ψωμί δηλαδή διαφόρων “ηγετών”, αρχηγών θρησκευτικών ή πολιτικών ριζοσπαστικών ομάδων (Ισλάμ, νεοναζί κλπ).

Ακόμα κι αν καταφέρναμε να απορροφήσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους (τους πρόσφυγες/μετανάστες) δηλαδή, σε 20 χρόνια θα είχαμε επανάληψη των γεγονότων της Γαλλίας με τις ταραχές στα γκέτο αλλά και τις ακραίες συμπεριφορές ισλαμιστικών ομάδων, αλλά σε πολύ πιο τεράστιο βαθμό.

Και όχι, δεν προτείνω να πετάξουμε τους μετανάστες στη θάλασσα, άλλωστε τόσο η απαρχή του προβλήματός τους, όσο και το αποτέλεσμα αυτού, έχουν ένα κοινό παρονομαστή: τον Καπιταλισμό. ´Οσο δεν καταργούμε αυτόν, τα προβλήματα δεν θα λυθούν.

Δεν είναι μοιρολατρία, διαπίστωση της ανάγκης για λύση είναι. Και λύση άλλη από την ανατροπή/κατάργηση του Καπιταλισμού, δεν υπάρχει. ΤΙΝΑ.

Continue Reading
Continue Reading
Continue Reading

Σκέψεις επάνω σε μια συνάντηση

Με αφορμή το πολύ ενδιαφέρον κείμενο-αναμνηστικό αφήγημα “Μια συνάντηση του Λένιν με τον Κροπότκιν” του Βλαντιμίρ Μποντς Μπρούεβιτς, στελέχους των Μπολσεβίκων στην Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, θα μου επιτρέψετε μια σύντομη σκέψη:

Απ’ ό,τι φαίνεται όμως, τελικά η γραφειοκρατία έφαγε την Επανάσταση (μπορεί να φταίει και ο πρόωρος θάνατος του Λένιν που δεν μπόρεσε έτσι να επιβλέψει και να εγγυηθεί την μετάβαση στο νέο υπόδειγμα), ενώ ο Καπιταλισμός που πλέον έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του και μάλλον θα πέσει με ένα ΜΕΓΑΑΑΑΛΟ κρότο μάλλον δείχνει (εάν η πτώση του δεν είναι ολοκληρωτικά καταστροφική) να παραχωρεί την θέση του, στα συνεργατικά-συνεταιριστικά σχήματα που θα λειτουργήσουν ως μεταβατικά οχήματα για την νέα οικονομία.
Μπορεί οι αναρχικοί να έπασχαν επί του πρακτέου και δεδομένης και της εποχής, αλλά σαν θεωρητικό υπόστρωμα για την μετάβαση, είναι αξεπέραστοι.

Continue Reading

Αθανασία Νταβαρίνου

Αποκλειστικά εδώ η αποκάλυψη:

Το Αθανασία Νταβαρίνου είναι απλά αναγραμματισμός του Chuck Norris. Γιατί το Chuck Norris αναγραμματίζεται σε ΟΠΟΙΟ όνομα θέλει!

Και, μην κάνετε τον κόπο:

Η Αθανασία Νταβαρίνου έχει ήδη κερδίσει σε όλους τους τηλεδιαγωνισμούς για τα επόμενα 5 χρόνια!

Continue Reading