Author: ikanak

Γιατί περνούν όλα τα μέτρα από τον ΣΥΡΙΖΑ αναίμακτα;

Είναι η απορία που ακούγεται συνεχώς από διάφορους ανθρώπους, είτε ήταν (ή και είναι) υποστηρικτικοί στον ΣΥΡΙΖΑ ή έστω ανεκτικοί, είτε ήταν και είναι επικιτικοί έως και αντίπαλοι. Γιατί περνάει με τέτοια ευκολία ο ΣΥΡΙΖΑ μέτρα νεοφιλελεύθερης κοπής χωρίς να ανοίγει ρουθούνι; Χωρίς να ακούς τίποτα περισσότερο από μουρμουρητά δυσαρέσκειας ή και αγανάκτησης αλλά πάντα μουρμουρητά. Τις κραυγές της αντιπολίτευσης, αξιωματικής αλλά και ελάσσονος, δύσκολο να τις πάρουμε στα σοβαρά, αφού συνήθως πρόκειται για γελοιότητες με σαφή αποπροσανατολιστικό χαρακτήρα. Και τι να πει άλλωστε, αφού στην ουσία συμφωνεί και μόνος διακαής πόθος είναι απλά να ξαναβρεθούν στις θέσεις που θα τους επιτρέπουν να διανέμουν την μιζέρια μας κατά το δικό τους δοκούν.

Είναι λοιπόν εντυπωσιακό, έτσι;

Καθόλου εντυπωσιακό. Ο ΣΥΡΙΖΑ βγήκε με μοναδικό (ανομολόγητο και κρυφό αλλά πραγματικό) σκοπό να τσακίσει κάθε ελπίδα, προδίδοντάς την.

Οι άνθρωποι που είχαν στηρίξει τις όποιες ελπίδες τους σε αυτόν (ακόμη κι αν δεν τον ψήφισαν), τις είδαν να διαψεύδονται, αφαιρώντας τους έτσι κάθε αγωνιστική διάθεση και μεταφέροντάς τους στην κατάσταση της παραίτησης.

Τα επικίνδυνα όμως τώρα αρχίζουν, γιατί σε τέτοιες καταστάσεις που δεν υπάρχει οργανωμένο κίνημα που θα οδηγήσει το λαό σε διεκδίκηση αυτών που του ανήκουν με σχέδιο για την επόμενη μέρα, δημιουργείται το ιδανικό περιβάλλον για την εμφάνιση vigilantes, είτε ομάδες είτε άτομα, που θα αναλαμβάνουν να "καθαρίζουν" στο όνομα το λαού, με την ανοχή αν όχι υποστήριξη του λαού και στην τελική και με την δικαίωση και δικαιολόγηση εν ονόματι του λαού.

Και φυσικά, αυτοί που θα αποτελέσουν στόχους στο μέγιστο βαθμό, ακριβώς επειδή ήταν αυτοί που πρόδωσαν και έδωσαν το τελικό χτύπημα, θα είναι οι ΣΥΡΙΖΑίοι, αρχικά ίσως σε επίπεδο οργανώσεων αλλά αργότερα και ατομικά. Ακόμη και σε μη προβεβλημένα στελέχη με θέσεις εξοσίας.

Μη πέσετε από τα σύννεφα λοιπόν αν στο επόμενο διάστημα δούμε ολοένα και πιο αυξημένα περιστατικά βίας ενάντια σε γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ, σε εκδηλώσεις αλλά και σε στελέχη του, ακόμα και απλούς υποστηρικτές, από ομάδες ή άτομα, αυτοχριζόμενα ως "εκδικητές".

Continue Reading

Σχετικά με την αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στα Πανεπιστήμια

Επιτρέψτε μου να καταθέσω μερικές σκέψεις, σχετικές με τη συζήτηση που γίνεται για την αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την σχεδιαζόμενη κατάργηση των Πανελλαδικών-Πανελληνίων Εξετάσεων.

Στη Σουηδία μπαίνεις χωρίς εξετάσεις, μόνη προϋπόθεση είναι ο βαθμός απολυτηρίου να πιάνει κάποια βάση (συνήθως από 12-16) σε κάποια προαπαιτούμενα μαθήματα, ας πούμε Μαθηματικά για τις σχολές πληροφορικής και οικονομίας, βιολογία για τις ιατρικές κοκ (τουλάχιστον ήταν έτσι στα τέλη της 10ετίας του '80 που μπήκα εγώ). Το ξεσκαρτάρισμα γίνεται ΜΕΣΑ στη σχολή όπου συνήθως μετά τον πρώτο χρόνο έχεις απώλειες 30-40% (γιατί συνειδητοποιούν ότι δεν τα καταφέρνουν, δεν τους αρέσει κλπ). Και τελικά, ανάλογα και με τη διάρκεια της σχολής έχεις πτυχιούχους το 40-50% των εισαχθέντων.

Πολύ πιο δίκαιο και αποτελεσματικό σύστημα όπου το αν θα γίνεις ένας καλός γιατρός, δεν εξαρτάται από πχ μια άτυχη στιγμή στα 18 σου που μπορεί να σε έπιασε και η κοιλιά σου από κάτι που έφαγες την προηγούμενη, αλλά από το πόσο είσαι διατεθειμένος να περάσεις τα επόμενα 8 χρόνια της ζωής σου με πολύ διάβασμα, μεγάλη πειθαρχία, αποχή από πολλές "χαρές" της φοιτητικής ζωής και όλα αυτά που θα ξεχωρίσουν τον "καλό" φοιτητή από τον αδιάφορο. Όχι μια στιγμή στην εφηβεία του αλλά πολλά χρόνια ενήλικης πλέον ζωής.

Που σημαίνει, ότι αυτοί που τελικά παίρνουν το πτυχίο, είναι αυτοί που πραγματικά το ήθελαν, πάλεψαν γι αυτό, διαγωνίστηκαν άπειρες φορές και έχει ένα νόημα αλλά και ένα αντίκρυσμα σε γνώση και ικανότητες.

Ας μπαίνουν λοιπόν όσοι πληρούν κάποια μίνιμουμ (με δυνατότητα να τα καλύψουν μέσω σχολείων δεύτερης ευκαιρίας) και μετά, μέσα στο Πανεπιστήμιο ας γίνεται η επιλογή. Το σύστημα των Πανελληνίων είναι το πιο κακό που μπορεί να υπάρξει και οδηγεί στους "αιώνιους φοιτητές", στους απαίδευτους πτυχιούχους, στους κακούς επαγγελματίες.

Αν το καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να το υλοποιήσει, θα είναι και το μόνο πράγμα στο οποίο θα έχει αφήσει ένα θετικό αποτύπωμα.

Continue Reading

(Κι άλλες) Ελληνικούρες

Το έχουμε ξαναγράψει, αλλά αυτό το κακό με τις Ελληνικούρες στα sites με τα σκλαβάκια "δημοσιογράφους" τείνει να γίνει επιδημία.

Άκου αποτροπιασμό και θυμηδία, σιγά μην έφερε και μια φρικαλέα νότα ευθυμίας…

 

Από το newsbomb.gr

Continue Reading
Continue Reading

Google Killer?

I just ran my first campaign in Facebook using the new experimental feature of targeting the ads towards maximizing clicks to my website (traffic driver).

I spent just 5€ and got an amazing 3600 clicks to my site for this amount! That's more than 7 click per eurocent! The cheapest click I have ever bought and if I am not wrong impossible to achive in Google adwords (I think 1 cent is the lowest bid there).

I am now running another campaign for 5€ to check if this pattern holds. If it does, that could mean a really serious threat to Google's business model (revenue from ads), as Facebook ads will be extremely cheap and at the same time excellently targeted.

Rather exciting new times!

Continue Reading

Η Αριστερά (και με Αριστερά φυσικά εννοώ την κομμουνιστική, μιας και τα σοσιαλδημοκρατικά και "ευρωκομμουνιστικά" μορφώματα πλέον με αρκετή ασφάλεια μπορούν να ενταχθούν στην νεοφιλελεύθερη σχολή "σκέψης" και πρακτικής), ονειρεύεται ακόμη προλεταριακές επαναστάσεις των εξαθλιωμένων εργαζομένων και αναλώνεται σε συζητήσεις εάν αυτές μπορούν να γίνουν σε συνθήκες εθνικής ή ευρωπαϊκής-πολυεθνικής ολοκλήρωσης.

 Δεν είμαστε στον 19ο αιώνα, προχωράμε ολοταχώς προς την εποχή που την ανθρώπινη εργασία θα την κάνουν εξ' ολοκλήρου τα ρομπότ και οι υπολογιστές. Οι θεωρίες περί υπεραξίας κλπ θα πάνε περίπατο, όσο καλό εργαλείο ανάλυσης και αν ήταν η Μαρξιστική σκέψη (κορυφαίο θα έλεγα) τον 19ο αιώνα που ακόμα η βιομηχανική επανάσταση συντελούταν μπροστά στα μάτια τους, τόσο κάκιστο εργαλείο γίνεται αν προσκολληθούμε σε αυτό δογματικά, σαν ευαγγέλιο. Πολύ χρήσιμο το σκεπάρνι για να ξεριζώνεις πρόκες αλλά παντελώς άχρηστο όταν πρόκειται για βίδες.
Ο κόσμος αλλάζει ραγδαία· με όρους καπιταλιστικούς, αγοραίους, χρηματικούς, οι άνθρωποι ως υποκείμενα παραγωγής γίνονται όλο και πιο "άχρηστοι" – εκεί που πριν 50 χρόνια ήθελες 10 ανθρώπους να μαζεύουν σταφύλια για 10 μέρες, σήμερα ένας χειριστής "κομπίνας" το κάνει σε μία μέρα και αύριο (σήμερα) θα γίνεται και χωρίς αυτόν τον χειριστή-, και ολοένα θα αδυνατούν να κατανοήσουν έννοιες όπως εκμετάλλευση, υπεραξία, και λοιπά μαρξιστικά, όμορφα μεν, κατάλληλα για να γοητεύσουμε καμιά γκομενίτσα στις ΟΒες, αλλά παντελώς εκτός τόπου και χρόνου.
Κι αντί η Αριστερά (οι κομμουνιστές δηλαδή) να το κατανοήσουν αυτό και να προτείνουν οραματικά το πλαίσιο που στον καπιταλισμό είναι το αδιέξοδο αλλά στον κομμουνισμό είναι το ζητούμενο: ο άνθρωπος απαλλαγμένος από την ανάγκη της εργασίας για την παραγωγή αφού αυτή θα την αναλάβουν οι μηχανές, θα μπορεί επιτέλους απερίσπαστος να ασχοληθεί με την ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, της δημιουργικότητάς του, της καλλιτεχνικής του αξίας, τρώγονται για το αν θα πρέπει να γίνει η επανάσταση σε εθνικό επίπεδο ή με διεθνοποιημένους όρους.
Είμαστε μπροστά στο τελικό σταυροδρόμι, στην τελική επιλογή της ανθρωπότητας, όπου είτε θα επιλεγεί ο τελικός Κυβερνομεσαίωνας είτε (κι εδώ είναι η ευθυνη που λέγαμε) θα επιλεγεί ο νέος Χρυσούς Αιών που είναι εφικτός.

Continue Reading
Continue Reading
Continue Reading
Continue Reading