Category: Σύντομες σκέψεις

Σχετικά με την αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στα Πανεπιστήμια

Επιτρέψτε μου να καταθέσω μερικές σκέψεις, σχετικές με τη συζήτηση που γίνεται για την αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την σχεδιαζόμενη κατάργηση των Πανελλαδικών-Πανελληνίων Εξετάσεων.

Στη Σουηδία μπαίνεις χωρίς εξετάσεις, μόνη προϋπόθεση είναι ο βαθμός απολυτηρίου να πιάνει κάποια βάση (συνήθως από 12-16) σε κάποια προαπαιτούμενα μαθήματα, ας πούμε Μαθηματικά για τις σχολές πληροφορικής και οικονομίας, βιολογία για τις ιατρικές κοκ (τουλάχιστον ήταν έτσι στα τέλη της 10ετίας του '80 που μπήκα εγώ). Το ξεσκαρτάρισμα γίνεται ΜΕΣΑ στη σχολή όπου συνήθως μετά τον πρώτο χρόνο έχεις απώλειες 30-40% (γιατί συνειδητοποιούν ότι δεν τα καταφέρνουν, δεν τους αρέσει κλπ). Και τελικά, ανάλογα και με τη διάρκεια της σχολής έχεις πτυχιούχους το 40-50% των εισαχθέντων.

Πολύ πιο δίκαιο και αποτελεσματικό σύστημα όπου το αν θα γίνεις ένας καλός γιατρός, δεν εξαρτάται από πχ μια άτυχη στιγμή στα 18 σου που μπορεί να σε έπιασε και η κοιλιά σου από κάτι που έφαγες την προηγούμενη, αλλά από το πόσο είσαι διατεθειμένος να περάσεις τα επόμενα 8 χρόνια της ζωής σου με πολύ διάβασμα, μεγάλη πειθαρχία, αποχή από πολλές "χαρές" της φοιτητικής ζωής και όλα αυτά που θα ξεχωρίσουν τον "καλό" φοιτητή από τον αδιάφορο. Όχι μια στιγμή στην εφηβεία του αλλά πολλά χρόνια ενήλικης πλέον ζωής.

Που σημαίνει, ότι αυτοί που τελικά παίρνουν το πτυχίο, είναι αυτοί που πραγματικά το ήθελαν, πάλεψαν γι αυτό, διαγωνίστηκαν άπειρες φορές και έχει ένα νόημα αλλά και ένα αντίκρυσμα σε γνώση και ικανότητες.

Ας μπαίνουν λοιπόν όσοι πληρούν κάποια μίνιμουμ (με δυνατότητα να τα καλύψουν μέσω σχολείων δεύτερης ευκαιρίας) και μετά, μέσα στο Πανεπιστήμιο ας γίνεται η επιλογή. Το σύστημα των Πανελληνίων είναι το πιο κακό που μπορεί να υπάρξει και οδηγεί στους "αιώνιους φοιτητές", στους απαίδευτους πτυχιούχους, στους κακούς επαγγελματίες.

Αν το καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να το υλοποιήσει, θα είναι και το μόνο πράγμα στο οποίο θα έχει αφήσει ένα θετικό αποτύπωμα.

Continue Reading
Continue Reading

Μπουχτίσαμε Αριστερά, ρε!

 

 

Continue Reading

Σκέψεις επάνω σε μια συνάντηση

Με αφορμή το πολύ ενδιαφέρον κείμενο-αναμνηστικό αφήγημα “Μια συνάντηση του Λένιν με τον Κροπότκιν” του Βλαντιμίρ Μποντς Μπρούεβιτς, στελέχους των Μπολσεβίκων στην Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, θα μου επιτρέψετε μια σύντομη σκέψη:

Απ’ ό,τι φαίνεται όμως, τελικά η γραφειοκρατία έφαγε την Επανάσταση (μπορεί να φταίει και ο πρόωρος θάνατος του Λένιν που δεν μπόρεσε έτσι να επιβλέψει και να εγγυηθεί την μετάβαση στο νέο υπόδειγμα), ενώ ο Καπιταλισμός που πλέον έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του και μάλλον θα πέσει με ένα ΜΕΓΑΑΑΑΛΟ κρότο μάλλον δείχνει (εάν η πτώση του δεν είναι ολοκληρωτικά καταστροφική) να παραχωρεί την θέση του, στα συνεργατικά-συνεταιριστικά σχήματα που θα λειτουργήσουν ως μεταβατικά οχήματα για την νέα οικονομία.
Μπορεί οι αναρχικοί να έπασχαν επί του πρακτέου και δεδομένης και της εποχής, αλλά σαν θεωρητικό υπόστρωμα για την μετάβαση, είναι αξεπέραστοι.

Continue Reading

Και αφού σήμερα λέμε αλήθειες…

1506764_865400033574957_2063678524152801581_n

Και αφού σήμερα λέμε αλήθειες:

Ένας άθεος ΠΟΤΕ δεν θα σκότωνε ή θα σκοτωνόταν, προσδοκώντας ανταμοιβή σε μια μετά θάνατον ζωή από ένα φαντασιακό υπέρτατο ον, του οποίου τα καπρίτσια θα υπηρετούσε σκοτώνοντας ή/και αυτοκτονώντας.

ΠΟΤΕ.

Άρα μπορεί κανείς με ένα ασφαλή βαθμό βεβαιότητας να ισχυριστεί, ότι ο κόσμος έχεις ΠΟΛΛΕΣ πιθανότητες να γίνει καλύτερος, όταν επιτέλους οι άνθρωποι υπερβούν τον παραλογισμό της πίστης σε φανταστικά όντα και καταστάσεις.

Και προχωρώντας το λίγο ακόμα, άνθρωποι που δεν προσδοκούν δικαίωση σε μια μετά θάνατον ζωή, είναι λιγότερο πιθανόν να χειραγωγηθούν από τους εξουσιαστές. Γιατί θα θέλουν την καλύτερη ζωή εδώ και τώρα.

Στην μόνη ύπαρξη που γνωρίζουν ότι είναι αληθινή.

Continue Reading

Ελληνικά startups

Πραγματικά, περιμένω να πω συγχαρητήρια στην πρώτη startup που θα παρουσιάσει πραγματικά ΚΕΡΔΗ από πωλήσεις των προϊόντων της ή των υπηρεσιών της.

Αποφάσισα να μη πανηγυρίζω κάθε φορά που ανακοινώνεται επένδυση σε ελληνικές startups.

Γιατί, όλοι ξέρουμε με ποια κριτήρια γίνονται αυτές οι επενδύσεις και τι στόχους έχουν (όσο το δυνατόν πιο γρήγορα πώληση σε άλλον επενδυτή σε όσο το δυνατόν πιο υψηλή αποτίμηση – θεμιτός τρόπος αποκόμισης κέρδους για ένα fund, αλλά, μεταξύ μας, τι σχέση έχει με την ίδια την ιδέα της επιχειρηματικότητας και της δημιουργίας;).

Continue Reading

Φόροι

Δεν είναι πρόβλημα οι υψηλοί φόροι (ποτέ δεν ήταν και όποιος λέει το αντίθετο δεν ξέρει τι του γίνεται, η Σουηδία έχει από τους πιο υψηλούς φόρους στην Ευρώπη αλλά και την πιο δυνατή ανάπτυξη).

Το πρόβλημα είναι 1. οι φόροι χωρίς αντίκρυσμα, όσο χαμηλοί κι αν είναι και, 2. οι παράλογοι φόροι σε ΜΗ εισόδημα.

Οι δύο αυτές περιπτώσεις, αποτελούν αντικίνητρο στο να πληρώσει κάποιος φόρους και όχι τόσο το ύψος των φόρων (και παλιά που οι Ε.Ε. είχαν χαμηλότερους φόρους, πάλι φοροαπέφευγαν).

Όταν όμως ξέρεις ότι οι φόροι σου χρηματοδοτούν παιδικούς σταθμούς, επιδόματα γονέων, υποδομές, νοσοκομεία, σχολεία κλπ, συμβάλλουν δηλαδή στην εμπέδωση της κοινωνικής ευημερίας και άρα και ειρήνης και άρα και προσωπικής ασφάλειας και προόδου, τότε, θέλοντας και μη, καλλιεργείς μια κουλτούρα απόδοσης των φόρων που σου αναλογούν και μάλιστα αυτό συμβαίνει σχεδόν αυτόματα.

Continue Reading

Αλλαγές στην καθομιλουμένη

Μετά και από τις τελευταίες εξελίξεις όπως προκύπτουν από την δικαστική ειδησεογραφία, αποφασίστηκε, όπως στα επίσημα έντυπα της Κυβέρνησης γίνουν οι ακόλουθες αλλαγές:

Οι διαγωνισμοί που διενεργούνται από δημόσιους φορείς, που αποσκοπούν στην προμήθεια υλικών ή/και υπηρεσιών προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες τους και που μέχρι τούδε ονομάζονταν “Μειοδοτικοί Διαγωνισμοί” ή “Πλειοδοτικοί Διαγωνισμοί”, για χάριν απλούστευσης, από τούδε και στο εξής θα ονομάζονται “Μιζοδοτικοί Διαγωνισμοί”.

Οι δε προκριθείσες εταιρείες (μέχρι τούδε “Μειοδότριες” ή “Πλειοδότριες” αντίστοιχα) θα ονομάζονται “Μιζοδότριες Εταιρείες”

Continue Reading

Δεν υπάρχει ελπίδα…

Αγαπημένη απορία πολλών από εσάς (αλλά και εμού), είναι, τι μας ψεκάζουν, τι μας ποτίζουν και επιδεικνύουμε τόση απάθεια σε όλα αυτά που μας ξεσκίζουν τη ζωή.

Και κάποια στιγμή, πέφτεις σε αυτό επάνω:

Και όλες σου οι απορίες, λύνονται…

Continue Reading

Περί “κεντρο-αριστεράς”

Με αφορμή μια συζήτηση που είχα στο Facebook, θα ήθελα να καταθέσω τις σκέψεις μου, στο επίκαιρο θέμα της λεγόμενης “κεντρο-αριστεράς”.

Αυτό που δεν δέχομαι είναι γιατί πρέπει να μπαίνει το “αριστερά” πάντα σαν μαϊντανός;

Μήπως για να νομιμοποιήσει κοινωνικά την αναλγησία που αναγκαστικά εμπεριέχει το καπιταλιστικό σύστημα; Για να εξωραΐσει το γεγονός, πως το Κεφάλαιο, το μόνο που το ενδιαφέρει, είναι να αυγαταίνει; Τι δουλειά έχει η “αριστερά” ως παράγοντας, στην διαχείριση αυτού του συστήματος;

Θεωρώ, ότι πιο τίμιο είναι να λέμε σκέτο Κέντρο, ως ηπιότερη διαχείριση, σε αντιπαράθεση με μια σκληρή δεξιά ή νεοφιλελεύθερη πολιτική. Και εκεί τελειώνει.

Η όποια “αριστερά”, οφείλει να πρεσβεύει την ΑΛΛΑΓΗ του παραδείγματος, με τις διάφορες εκδοχές της να αντιπροσωπεύουν τους διαφορετικούς δρόμους προς αυτή την αλλαγή (σταδιακή προσέγγιση, κρατική παρέμβαση, μέχρι επαναστατική ανατροπή).

Ας μείνει η κουβέντα στο “κέντρο” λοιπόν, οποιαδήποτε αναφορά στην “αριστερά”, γίνεται, θεωρώ, όχι από όλους συνειδητά ή με πρόθεση, αλλά από πολλούς, εκ του πονηρού.

Continue Reading